Welkom!
Beste gast
| Graag verwelkomen wij u op deze site. Ze is bedoeld voor allen die enige verbondenheid voelen met de Bisschoppelijke Normaalschool van Sint-Niklaas of belangstelling hebben voor het rijke verleden van deze school.
In het bijzonder richten wij ons tot de honderden normalisten die in deze school hun opleiding tot onderwijzer of regent hebben gekregen. Bij uitbreiding richten wij ons ook tot de studenten van de Humaniora-afdeling en de leerlingen van de lagere oefenschool. Wij maken gebruik van de vele artikelen en foto's die in de loop der jaren verschenen zijn in de tijdschriften, uitgegeven door de school zelf. Tevens putten wij uit eigen fotoarchief om feiten en gebeurtenissen te visualiseren. Deze site is nog in opbouw en dus nog erg onvolledig. Wij staan open voor opbouwende suggesties en bijdragen om zo de site verder uit te breiden. | ||
Voorgevel Normaalschool
Het originele huisnummerplaatje van de Normaalschool
De speelplaats van de normaalschool in 1922
Bord gemaakt door leraar plastische opvoeding Luc De Rijck voor een opendeurdag.
Bekijk een panoramisch zicht op de Normaalschool: Panorama
-O-O-O-
Hieronder verschijnt maandelijks een kunstwerk, muziek en een gedicht van een oud-leraar of oud-student van de Normaalschool.
Kunstwerk
Schilderij: 'Reinaert' - Paul Cleempoel (O1957)
Muziek
Muziek: 'Winterhanden' – Ludo Vandeau (Ludo Vandenbroeck - H1980)
GEDICHT
Gedicht: '10 jaar later - Mark Behr (1963-2015) - Jef Boden (R1976)
"Op 28 november 2025, was het 10 jaar dat de Zuid-Afrikaanse auteur Mark Behr, van wie ik enkele teksten vertaalde en met wie ik een boeiende band had, overleed. Vanuit zijn werk en zijn persoon schreef ik een gedicht." (Jef Boden)
Ag, Mark, die reuk van appels,
wrang, onvermijdelijk lang.
Maar, baie meer: het wildpark,
de koningen van het water,
een wenkende horizon.
Grenzeloos een taal in elke woning
ontdekken, smaken, laten bloeien
en, het zingen in de bergen
tot een last rose of summer.
De stilte na het koor,
een bloem van Georgia O’Keeffe.
Zo reist, reikt een wereld,
noden wetten en geboden
om binnen andere muren
thuis te komen.
Zo overvalt het tasten,
wordt het een eerlijk omarmen.
Je moeders taal, je vaders taal,
dierbaar, beschermend, schermend.
Het ontleden van die klanken,
van woord tot zin tot verhaal,
bouwt moeizaam een spreken,
een geschenk, altijd een spiegel.
Nog steeds ben je hier
in het zoeken, de twijfel en de hoop,
met Marnus, Karl of Almeida.
Ik koester je woorden. Zo graag
zou ik ze weer willen horen.
Je stem, de kracht, zo zacht.
Jef Boden
Lees de gedichten die al verschenen zijn: klik hier.