Welkom!

Beste gast

Graag verwelkomen wij u op deze site. Ze is bedoeld voor allen die enige verbondenheid voelen met de Bisschoppelijke Normaalschool van Sint-Niklaas of belangstelling hebben voor het rijke verleden van deze school.

In het bijzonder richten wij ons tot de honderden normalisten die in deze school hun opleiding tot onderwijzer of regent hebben gekregen. Bij uitbreiding richten wij ons ook tot de studenten van de Humaniora-afdeling en de leerlingen van de lagere oefenschool.

Wij maken gebruik van de vele artikelen en foto's die in de loop der jaren verschenen zijn in de tijdschriften, uitgegeven door de school zelf. Tevens putten wij uit eigen fotoarchief om feiten en gebeurtenissen te visualiseren.

Deze site is nog in opbouw en dus nog erg onvolledig. Wij staan open voor opbouwende suggesties en bijdragen om zo de site verder uit te breiden.

 

voorgevelbnsVoorgevel Normaalschool            

huisnummer

                   Het originele huisnummerplaatje van de Normaalschool

Normaalschool - speelplaats

De speelplaats van de normaalschool in 1922

 

bordjeBord gemaakt door leraar plastische opvoeding Luc De Rijck voor een opendeurdag.
 

Bekijk een panoramisch zicht op de NormaalschoolPanorama

 -O-O-O-

Hieronder verschijnt maandelijks een kunstwerk en een gedicht van een oud-leraar of oud-student van de Normaalschool.

Kunstwerk

Kunstwerk: potloodtekening 'Poort dekenij Sint-Niklaas' van Maurits Moens (O1957)

moensm08


 GEDICHT 

Gedicht 'Golven' van oud-leraar E.H. Hugo Verbeke

Golven

Bruisend tuimelen golven neder

in vaste orde, rij na rij,

door verborgen kracht gedreven

rollen ze statig naderbij.

 

Opgezweept en uitgeleverd

aan de felle westenwind

slaan ze wild en juichend over

hijgend als een speelziek kind.

 

Zij stoeien door het zilte water

waarin hun leven eens begon,

stijgen, dalen, haasje over,

hun kammen glinsteren in de zon.

 

Gewillig laten zij zich glijden,

door vermoeidheid overmand,

tekenen wijde, witte bogen

op het eindeloze strand.

 

Snel vergaan de levensjaren,

golf na golf en rij na rij,

zij rollen in een vaste orde

onherroepelijk voorbij.

 

Opgezweept en uitgeleverd

aan de felle westenwind,

door de golven meegedreven

hijg ik als een speelziek kind.

 

Gewillig laat ook ik mij glijden

door vermoeidheid overmand.

Ik teken wenend witte bogen

op het eindeloze strand.

E.H. Hugo Verbeke - oud-leraar

 

Lees de gedichten die al verschenen zijn: klik hier.