Welkom!

Beste gast

Graag verwelkomen wij u op deze site. Ze is bedoeld voor allen die enige verbondenheid voelen met de Bisschoppelijke Normaalschool van Sint-Niklaas of belangstelling hebben voor het rijke verleden van deze school.

In het bijzonder richten wij ons tot de honderden normalisten die in deze school hun opleiding tot onderwijzer of regent hebben gekregen. Bij uitbreiding richten wij ons ook tot de studenten van de Humaniora-afdeling en de leerlingen van de lagere oefenschool.

Wij maken gebruik van de vele artikelen en foto's die in de loop der jaren verschenen zijn in de tijdschriften, uitgegeven door de school zelf. Tevens putten wij uit eigen fotoarchief om feiten en gebeurtenissen te visualiseren.

Deze site is nog in opbouw en dus nog erg onvolledig. Wij staan open voor opbouwende suggesties en bijdragen om zo de site verder uit te breiden.

 

voorgevelbnsVoorgevel Normaalschool            

huisnummer

                   Het originele huisnummerplaatje van de Normaalschool

Normaalschool - speelplaats

De speelplaats van de normaalschool in 1922

 

bordjeBord gemaakt door leraar plastische opvoeding Luc De Rijck voor een opendeurdag.
 

Bekijk een panoramisch zicht op de NormaalschoolPanorama

 -O-O-O-

Hieronder verschijnt maandelijks een kunstwerk, een lied en een gedicht van een oud-leraar of oud-student van de Normaalschool.

Kunstwerk

‘Trilogia Vestalis’ (Drieluik ‘Vestaanse Triptiek’) Brons – Marmer – IJzer – Gilbert Cornelis (O1962)

trilogia
Muziek

 Muziekstuk ‘Allegro’ – Oscar Van Durme (K1885)

GEDICHT 

Gedicht: ‘Veurne' - Michiel Marter (Michel Marquenie) (O1948)

Veurne

Je hart ligt geborgen,

in de weeldrige schoot,

waarin je monumenten sloot,

gisteren, vandaag en morgen.

 

Sint Walburga en Sint Niklaas,

pralen samen met ’t belfort,

als schitterend reclamebord,

in ’t stadspanorama, midden ’n waas,

 

Van verholen schoonheid,

waarin je ziele pralend pronkt,

waaruit spetterende historie vonkt,

omgeven door vlakten enig in geborgenheid.

 

Cultuur en verleden liggen er verweven,

reflecteren er de Spanjool,

in een architectuur, waar kerk en school,

aanzetten tot contempleren.

 

Me terugvoeren in de tijd,

dichtbij of veraf, bij Zannekin,

waarrond ik verhalen spin,

van kunstenaars, die in stille vlijt.

 

Dit stadje sculpteerden tot een kunstjuweel,

als trots van elke Veurnaar,

verwant met wei en korenaar,

tussen torens, gevels en kanteel.

 Michiel Marter - Veurne - 17 sept. 2005 - onderwijzer 1948

 Lees de gedichten die al verschenen zijn: klik hier.