Urbain Marin

Naam: Urbain Marin

Geboortedatum: 23.03.1945

Geboorteplaats: Sint-Gillis-Waas

Diplomajaar: 1965

Oefenschoolperiode: 01.09.1967 tot 31.08.1974

Functie in de oefenschool: klastitularis in het 3e leerjaar

Loopbaan:

Het schooljaar 1965-66 gaf hij les in het Don-Bosco-instituut Hoboken.

Na zijn legerdienst werd hij in 1967 onderwijzer in de oefenschool, eerst in de hoofdschool, daarna, sinds 1969 in de wijkafdeling.

Sinds 1972 studeerde hij aan de Akademie te Sint-Niklaas, afdeling Tekenen en in 1974 werd hem verlof zonder wedde toegestaan en kon hij zich volledig wijden aan zijn artistieke ontwikkeling.

In september 1975 werd hij leraar tekenen jeugdatelier in de Akademie van Waasmunster.

In 1977 kreeg hij een studiebeurs van drie maanden in Joegoslavië aan de Akademie van Lublyana, atelier steendruk, tekenen en aquarel.

Vanaf 15 januari 1978 fungeerde hij als leraar jeugdatelier aan de Akademie van Sint-Niklaas.

Gaf al vaak individuele tentoonstellingen van zijn werken. Zijn laatste was in september 2013 te Sint-Gillis-Waas. Lees hier meer over: klik hier.

Bekijk nog meer olieverfschilderijen - portretten: klik hier.

Lees ook: Marin schenkt schilderij aan Roosenbergabdij: klik hier.

urbain1

Urbain Marin - kunstenaar

Lang geleden stapte Urbain Marin de Bisschoppelijke Normaalschool binnen om er het diploma Hoger secundair Onderwijs te behalen, en op 30 juni 1965 werd hij er gediplomeerd als onderwijzer.

Na een jaar les te hebben gegeven in het Don-Bosco-instituut Hoboken, en een jaar legerdienst, deed hij in 1967 zijn wederoptreden in de Normaalschool als onderwijzer in de oefenschool. Vooral de wijkschool heeft veel aan hem te danken. Hij schiep er, samen met zijn collega's van toen, een uniek sfeer.

Echt creatieve mensen zijn een zegen voor een school, maar ze zijn soms moeilijk te houden. Ze ontgroeien te gemakkelijk een bepaald stadium uit hun leven. Het wereldje van het onderwijs werd Urbain vlug te klein. In hem kiemde een nieuwe passie: het tekenen, en het leven als kunstenaar. Al vlug wist hij dat hij een keuze zou moeten maten. Het onderwijs betekende voor hem ter plaatse blijven trappelen, vastroesten, maar ook zekerheid; het leven als kunstenaar bood hem een riskante toekomst, maar ook ontplooiing en persoonlijke groei. De keuze lag voor de hand.

In 1974 werd hem verlof zonder wedde toegestaan. Met gemengde gevoelens verliet hij zijnwerkkring, zijn vrijheid tegemoet.

Sinds 1972 studeert hij aan de Academie te Sint-Niklaas, afdeling Tekenen - zwaar regime. De dagen werden gevuld me oefening en museumbezoeken. De weg die hij in die enkele jaren heeft afgelegd is onvoorstelbaar. Honderden, zoniet duizenden schetsen en tekeningen ontstonden uit zijn tekenstift. De technieken volgden elkaar op: potlood, pen, houtskool, krijt, pastel, aquarel, olieverf, ets, drogenaald... Hij beschikt nu over een enorme tekenvaardigheid, en een ruime kijk in de wereld van kunst en esthetiek.

In september 1975 nam hij een betrekking aan van 5 lesuren per week als leraar tekenen jeugdatelier in de academie van Waasmunster.

In 1977 kreeg hij een studiebeurs van drie maanden in Joegoslavië aan de Academie van Lublyana atelier steendruk, tekenen en aquarel.

En vanaf 15 januari 1978 fungeert hij als leraar jeugdatelier aan de Academie van Sint-Niklaas, zodat hij toch weer met één voet in het onderwijs staat. Zijn 'vrije tijd' brengt hij momenteel vooral door op zijn atelier in de Beeldhouwerstraat nr 24 te Antwerpen in de onmiddellijke omgeving van het Museum voor Schone Kunsten, waar hij een geschikte sfeer heeft gevonden voor zijn scheppend werk.

We ontmoetten hem enkele malen in groepstentoonstellingen te Belsele en te Sint-Niklaas, en van 20 december tot 20 januari 1978 gaf hij zijn eerste individuele tentoonstelling in het Gaudi-Center te Sint-Niklaas.

Dit gebeuren was voor ons de onmiddellijke aanleiding om even bij hem binnen te wippen. Voor zijn vrienden uit de Normaalschool staat zijn deur altijd wijd open. En als Urbain Marin ons ooit zou ontgroeien zal dat komen doordat wij te traag leven en hij niet op ons wacht.

Maar ja...

'Voor het geniaal radicale is steeds de kunstenaar gemakkelijker te winnen dan de professor' (H. Hesse).

(Boudewijn Dhondt in 'Kasteelgalm' 1978 - 33e jaargang - nr 2)

 

 

{gotop}